Wat tandartsen en ondernemen met elkaar te maken hebben

wat tandartsen en ondernemen met elkaar te maken hebben

Ik heb één hele grote angst: de tandarts.

Mijn vader was al bang voor de tandarts en van kleins af aan vertelde hij het verhaal dat hij bang was voor de tandarts, omdat de tandarts een keer door zijn wang had geboord.

Als kind, hoefde ik nooit geboord te worden, omdat mijn tanden altijd prima waren, maar toen ik een puber werd en een nieuwe tandarts kreeg, had ik ineens altijd gaatjes. Hij boorde zonder verdoving en elk bezoek werd afgesloten met een boorsessie.

Op een dag toen hij weer wilde boren, vroeg ik hem of het nu echt nodig was om alweer te boren. Hij zei toen van niet, maar dat hij het leuk vond!

En toen was het mis…

Elke keer opnieuw ging ik met meer tegenzin naar de tandarts en nu zit ik in een fase dat ik helemaal niet zomaar meer ga.

Ik heb liever een bepaalde mate van pijn dan dat ik naar de tandarts ga. Ik heb zelfs een keer gereageerd op een aanbod van iemand die mensen in ruil voor een testimonial wilde helpen om de angst voor de tandarts weg te krijgen. Vervolgens speelde mijn angst voor het onbekende weer op en liet ik niks meer van me horen. Het gaat zover dat de tandarts bij ons thuis een verboden onderwerp is. Mijn man gaat met mijn kinderen naar de tandarts, zodat zij mijn angst niet over gaan nemen…

En nu?

Nu heb ik vanmorgen de tandarts gebeld voor een afspraak. Niet omdat ik daar zoveel zin in heb of niet meer bang ben, maar omdat ik pijn heb aan een kies. Die kies is in mei afgebroken en sindsdien heb ik op sommige momenten echt pijn. Vanaf een week houdt de pijn aan en gaat het niet meer weg, tenzij ik pijnstillers gebruik… en dan is het tijd om te gaan!

Vanmiddag moest ik opnieuw bellen, aangezien de tandarts pas op maandagmiddag open is. Weet je wat voor een stress dat dan mee kan brengen?! In de tussentijd heb ik lekker tijd voor mezelf genomen. Naar de kapper geweest, kleurtje in mijn haar en mijn nagels weer eens gedaan. W

Maar goed ik heb gebeld en de afspraak is op 13 september ingepland. Nu is er geen weg meer terug…

 

Hoe het komt dat ik maar niet ga, tot ik wel moet?

Toen de mensen net op aarde kwamen, werden we omringd door gevaar. We hadden geen huizen zoals nu en om te overleven moesten we continu opletten en daarop gefocust zijn. We waren een gemakkelijke prooi voor heel veel dieren.

Hoewel onze situatie in de laatste eeuwen heel erg verbeterd is, zijn onze hersenen nog steeds gericht op dat gevaar. Ons brein probeert ons veilig te houden en laat ons ‘veilige’ keuzes maken. Keuzes waarbij de uitkomst voorspelbaar en veilig is.

Als ik niet naar de tandarts ga, weet ik dat ik af en toe (of aanhoudend) pijn heb, maar dat gevoel ken ik en is veilig. Als ik wel ga (mijn maag draait zich al om bij dat idee), dan vermoed ik dat het uiteindelijk goed afloopt en ik verlost word van mijn pijn, maar er kunnen ook andere dingen gebeuren.

En die spoken, die dingen die ook zouden kunnen gebeuren, houden me tegen! Dat zijn de onbekende uitkomsten in de toekomst.

 

Zo is het dus ook met ondernemen

Als je onderneemt zul je regelmatig in een positie komen waarbij je iets moet doen dat oncomfortabel voelt. Als je dat echter niet doet, weet je al dat je blijft waar je nu bent en dat er niks nieuws gebeurt.

Dat de situatie blijft zoals deze nu is en dat voelt veilig. Je weet waar je aan toe bent en vaak is dat alles waar ons brein behoefte aan heeft. We zijn geneigd hier heel snel aan toe te geven.

Hoewel dat ‘comfortabele’ en bekende leventje, niet onze voorkeur geniet, kiest ons brein er vaak wel voor om ons daar te houden. Want: dit is veilig! Hier gebeurt niks…

Comfortabel heb ik hier boven expres tussen aanhalingstekens gezet, want comfortabel voelt het vaak helemaal niet als je veel grotere dromen en plannen hebt.

Het is eerder comfortabeler dan niet weten waar je in terecht komt. Zoals met mijn kies. Zo lang de zeurende pijn niet de hele tijd aanhoudt, is het comfortabeler dan het idee om bij de tandarts in de stoel te moeten liggen.

Want ja…wat nu als het niet goed gaat?! Wat nu als ook mijn tandarts een keer door mijn wang boort?

En nu ik het hier zo type moet ik eigenlijk ook wel lachen om mezelf. Rationeel WEET IK dat het niet gebeurt en toch…mijn ego blijft me in de weg staan om gemakkelijk van die tandartsangst af te komen. Ik weet namelijk nu al dat het een volgende keer weer zo gebeurt…

Het duurt vaak ook lang voordat we sowieso durven om toch die ene oncomfortabele stap te nemen. Wat ik heb met de tandarts, heb jij misschien wel bij het succesvol maken van je bedrijf.

Misschien ben je wel al een hele tijd afwachtend, omdat je niet uit die veilige zone durft te treden. Misschien kies jij ervoor om alleen maar die dingen te doen die je altijd al deed. Misschien wil je wel dat je bedrijf groots wordt, maar durf je er niks voor te doen.

Maar hoe lang ga jij dat volhouden? Hoe lang gaat je bedrijf bestaan als je niet iets totaal anders gaat implementeren in je bedrijf?

Hoe lang moet je nog in loondienst blijven als je bedrijf groeit zoals het nu groeit? Hoe lang gaat het duren voor je je baan in loondienst op kan zeggen?

Wanneer ga jij het leven leiden waar je naar verlangt en waar je recht op hebt? Wacht jij tot je continu pijn voelt of ben jij er sneller bij? Voel je misschien al de hele tijd pijn en is het nu echt tijd om er wat aan te doen?

Ik wil je dan van harte uitnodigen om met mij in gesprek te gaan over deelname aan het jaarprogramma dat op 10 september begint. En ja…dat kan heel oncomfortabel voelen. Dat kan ervoor zorgen dat je de neiging hebt om dat vooral niet te doen. Dat kan ervoor zorgen dat je vervelende kriebels in je buik hebt, omdat het een stap is in het onbekende….

Ik heb echter maar plek voor 12 ondernemers, zodat ik alle tijd en energie heb om deze 12 ECHT VERDER te helpen. Zodat zij alle 12 in een jaar tijd hun droombedrijf kunnen opzetten of hun huidige bedrijf kunnen laten uitgroeien tot hun droombedrijf.

De uitkomst is waarschijnlijk heel anders dan waar jij bang voor bent, tenzij je bang bent om een succes te maken van je bedrijf. Als jij er stiekem bang voor bent dat jouw bedrijf heel goed gaat lopen, kan dat namelijk ook heel oncomfortabel voelen.

Als jij bang bent om van je bedrijf een succes te maken, dan is mijn vraag aan jou: hoe erg gun je het jezelf? Hoe lief vind je jezelf? Ben je daarin wat terughoudend, dan ook zou ik je willen uitnodigen het gesprek met me aan te gaan.

Wil je er misschien wel bij zijn, plan dan nu hier een gesprek in, om te kijken of het jaarprogramma wat voor je is en of wij een klik hebben.

Ik wil namelijk alleen maar met die ondernemers werken die echt een passie hebben voor hun bedrijf en hun klanten. Die ondernemers die bereid zijn om hun eigen grenzen hierbij op te rekken en het aandurven om zich bij tijd en wijle oncomfortabel te voelen.

Ondernemers die groots dromen en fantastische plannen hebben voor hun bedrijf, hun klanten en hun eigen leven. Ondernemers die bereid zijn om te kiezen om hun dromen realiteit te laten worden.

Heb jij geen grootse dromen en plannen en ben jij niet bereid om hiervoor tot het uiterste te gaan, dan hoef je niks te doen. Dan is het programma namelijk niks voor jou.

Voel jij je wel aangesproken? Je kunt wachten op de salespagina met het aanmelden, maar je kunt ook nu de stoute schoenen aantrekken. Uiteindelijk heb ik maar 12 plekken.

Wie het eerst komt, die het eerst maalt.

Ik wil sowieso eerst een gesprek. Dus: is het wellicht iets voor jou, vraag dan DIRECT hier een gesprek aan. Dit is geheel vrijblijvend. Deze week heb ik een heleboel tijd ingeruimd om gesprekken te voeren met geïnteresseerden.

Spreek ik jou ook?

 

 

 

Heb jij een vraag, comment of gewoon een leuke reactie? Laat het hier dan achter!

Leave A Response

* Denotes Required Field